η φόρμα, εξηγημένη
Η παράδοση του Revue στην οποία ανήκει το Sabat
Η Βαρσοβία είχε τη δική της σειρά θεάτρων revue πολύ πριν από το Sabat — μια παράδοση νυχτερινών νούμερων, γρήγορων αλλαγών και μόνιμων συγγραφέων που διήρκεσε όλα τα μεσοπολεμικά χρόνια.
Ελέγξτε διαθεσιμότητα ↗Δύο θέατρα που προηγήθηκαν του Sabat
| House | Active | Known for |
|---|---|---|
| Qui pro quo | 1919-1931 | Το πιο γνωστό μεσοπολεμικό καμπαρέ revue της Βαρσοβίας, με συγγραφείς όπως ο Julian Tuwim και ο Marian Hemar |
| Perskie Oko / Morskie Oko | From 1925, closed 1933 | Ένα θέατρο που ιδρύθηκε μετά από ρήξη με τη διοίκηση του Qui pro quo |
Qui pro quo, το θέατρο που έθεσε τον τόνο
Το Qui pro quo άνοιξε στις 4 Απριλίου 1919 στο υπόγειο της Galeria Luxemburga στην οδό Senatorska, ιδρυμένο από τους Bolesław Leszek Przyłucki, Tadeusz Sobocki και Izydor Weisblat, με τον συνθέτη και συγγραφέα Jerzy Boczkowski να διευθύνει το καλλιτεχνικό κομμάτι. Παρέμεινε ανοιχτό έως το 1931 και έγινε το σημείο αναφοράς για το revue της Βαρσοβίας — ένα νυχτερινό πρόγραμμα με σκετς, τραγούδια και χορευτικά νούμερα αντί για ένα μόνο έργο.
Οι συγγραφείς πίσω από τα νούμερα
Οι συγγραφείς του Qui pro quo περιλάμβαναν τους Julian Tuwim, Marian Hemar, Konrad Tom και Jerzy Jurandot — ονόματα που ξεπέρασαν κατά πολύ το ίδιο το θέατρο και έφτασαν στο πολωνικό λαϊκό τραγούδι και την κωμική γραφή ευρύτερα. Ένα θέατρο επιθεώρησης αυτού του είδους ζούσε ή πέθαινε από τη σταθερή παροχή φρέσκου υλικού, εβδομάδα με την εβδομάδα, κι αυτός είναι εν μέρει ο λόγος που το συγγραφικό ταλέντο που διατηρούσε στο δυναμικό του είχε τόση σημασία όση και οι ερμηνευτές στη σκηνή.
Οι ερμηνευτές που πέρασαν
Οι Zula Pogorzelska, Hanka Ordonówna, Mira Zimińska, Adolf Dymsza, Eugeniusz Bodo και Kazimierz Krukowski ξεκίνησαν ή έχτισαν την καριέρα τους μέσα από το Qui pro quo — αρκετοί συνέχισαν με ουσιαστική πορεία στον πολωνικό κινηματογράφο και το καμπαρέ, πέρα από τη σκηνή του ίδιου του θεάτρου.
Ένα ανταγωνιστικό θέατρο: Morskie Oko
Τον Σεπτέμβριο του 1925, μια ομάδα ηθοποιών αποσχίστηκε από τη διεύθυνση του Qui pro quo και ίδρυσε ένα ανταγωνιστικό θέατρο επιθεώρησης, αρχικά με το όνομα Perskie Oko και σύντομα μετονομασμένο σε Morskie Oko, σε συνεργασία με τον συγγραφέα και παραγωγό Andrzej Włast. Λειτούργησε μέχρι το 1933 — μικρότερη διάρκεια ζωής από εκείνη του Qui pro quo, αλλά απόδειξη ότι η Βαρσοβία μπορούσε να στηρίξει περισσότερες από μία σκηνές επιθεώρησης ταυτόχρονα κατά τα μεσοπολεμικά χρόνια.
Μια φόρμουλα βασισμένη στην εναλλαγή
Αυτό που μοιράζονταν και τα δύο θέατρα ήταν η δομή παρά η ιστορία: μια βραδιά χτισμένη από μια σειρά συντομότερων νούμερων — τραγούδια, σκετς, χορευτικά — που ανανεώνονταν διαρκώς αντί να ανεβαίνουν ως μια ενιαία, αμετάβλητη παραγωγή για μεγάλη περίοδο. Αυτή είναι η ίδια βασική μορφή που παίρνει η επιθεώρηση του Sabat, δεκαετίες αργότερα και σε διαφορετικό κτίριο, ακόμη κι αν οι συγκεκριμένοι συγγραφείς και ερμηνευτές δεν συνδέονται άμεσα με κανένα από τα δύο θέατρα.
Where Sabat fits in
Το Sabat δεν διεκδικεί άμεση θεσμική καταγωγή από το Qui pro quo ή το Morskie Oko — και τα δύο είχαν κλείσει έως τα μέσα της δεκαετίας του 1930, πολύ πριν ανοίξει το Sabat στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Αυτό που μοιράζεται μαζί τους είναι η ίδια η φόρμουλα: χορευτές, τραγουδιστές και μουσικοί σε μια αλληλουχία νούμερων, σκηνοθετημένων για κοινό που κάθεται σε τραπέζια παρά σε σειρές, σε μια παράδοση που η Βαρσοβία έχασε σε μεγάλο βαθμό μετά τα μεσοπολεμικά χρόνια και που το Sabat είναι ένα από τα λίγα θέατρα στην Πολωνία που τη συνεχίζουν σήμερα.