η δομή, εξηγημένη
Η παράδοση του Revue στην οποία ανήκει το Sabat
Η Βαρσοβία είχε τη δική της σειρά θεάτρων revue πολύ πριν από το Sabat — μια παράδοση νυχτερινών νούμερων, γρήγορων αλλαγών και σταθερών συγγραφέων που διήρκεσε όλα τα μεσοπολεμικά χρόνια.
Ελέγξτε διαθεσιμότητα ↗Δύο θέατρα που προηγήθηκαν του Sabat
| Θέατρο | Ενεργό | Γνωστό για |
|---|---|---|
| Qui pro quo | 1919-1931 | Το πιο γνωστό μεσοπολεμικό καμπαρέ revue της Βαρσοβίας, με συγγραφείς όπως ο Julian Tuwim και ο Marian Hemar |
| Perskie Oko / Morskie Oko | Από το 1925, έκλεισε το 1933 | Ένας ανεξάρτητος θίασος που ιδρύθηκε μετά τη διάσπαση με τη διεύθυνση του Qui pro quo |
Qui pro quo, ο θίασος που έδωσε τον τόνο
Το Qui pro quo άνοιξε στις 4 Απριλίου 1919 στο υπόγειο της Galeria Luxemburga στην οδό Senatorska, με ιδρυτές τους Bolesław Leszek Przyłucki, Tadeusz Sobocki και Izydor Weisblat, ενώ ο συνθέτης και συγγραφέας Jerzy Boczkowski ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση. Παρέμεινε ανοιχτό έως το 1931 και έγινε το σημείο αναφοράς για την επιθεώρηση της Βαρσοβίας — ένα νυχτερινό πρόγραμμα με σκετς, τραγούδια και χορευτικά νούμερα αντί για ένα μόνο έργο.
Οι συγγραφείς πίσω από τα νούμερα
Στους σταθερούς συγγραφείς του Qui pro quo συγκαταλέγονταν οι Julian Tuwim, Marian Hemar, Konrad Tom και Jerzy Jurandot — ονόματα που ξεπέρασαν κατά πολύ τα όρια του θεάτρου και έφτασαν στο πολωνικό λαϊκό τραγούδι και τη κωμική γραφή ευρύτερα. Ένας θίασος επιθεώρησης αυτού του είδους ζούσε ή πέθαινε από τη σταθερή ροή φρέσκου υλικού, εβδομάδα με την εβδομάδα, κι αυτός είναι εν μέρει ο λόγος που το συγγραφικό ταλέντο στο δυναμικό του είχε τόση σημασία όση και οι ερμηνευτές στη σκηνή.
Οι ερμηνευτές που πέρασαν από εκεί
Οι Zula Pogorzelska, Hanka Ordonówna, Mira Zimińska, Adolf Dymsza, Eugeniusz Bodo και Kazimierz Krukowski ξεκίνησαν ή έχτισαν την καριέρα τους μέσα από το Qui pro quo — αρκετοί συνέχισαν με σημαντική πορεία στον πολωνικό κινηματογράφο και το καμπαρέ πέρα από τη σκηνή του ίδιου του θεάτρου.
Ένας ανταγωνιστικός θίασος: Morskie Oko
Τον Σεπτέμβριο του 1925, μια ομάδα ηθοποιών αποσχίστηκε από τη διεύθυνση του Qui pro quo και ίδρυσε έναν ανταγωνιστικό θίασο επιθεώρησης, αρχικά με το όνομα Perskie Oko και σύντομα μετονομαζόμενο σε Morskie Oko, σε συνεργασία με τον συγγραφέα και παραγωγό Andrzej Włast. Λειτούργησε έως το 1933 — μικρότερη διάρκεια ζωής από εκείνη του Qui pro quo, αλλά απόδειξη ότι η Βαρσοβία μπορούσε να στηρίξει περισσότερες από μία σκηνές επιθεώρησης ταυτόχρονα στη μεσοπολεμική περίοδο.
Μια φόρμουλα χτισμένη στην εναλλαγή
Αυτό που είχαν κοινό και τα δύο θέατρα ήταν η δομή παρά η ιστορία: μια βραδιά χτισμένη από μια σειρά σύντομων νούμερων — τραγούδια, σκετς, χορευτικά — που ανανεώνονταν διαρκώς αντί να παρουσιάζονται ως μια αμετάβλητη παραγωγή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτή είναι η ίδια βασική φόρμα που υιοθετεί και η δική του Σαμπά ρεβύ, δεκαετίες αργότερα και σε διαφορετικό κτίριο, ακόμη κι αν οι συγκεκριμένοι συγγραφείς και ερμηνευτές δεν έχουν άμεση σχέση με κανένα από τα δύο θέατρα.
Πού εντάσσεται το Sabat
Το Sabat δεν διεκδικεί άμεση θεσμική καταγωγή από το Qui pro quo ή το Morskie Oko — και τα δύο είχαν κλείσει στα μέσα της δεκαετίας του 1930, πολύ πριν ανοίξει το Sabat στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Αυτό που μοιράζεται μαζί τους είναι η ίδια η φόρμα: χορευτές, τραγουδιστές και μουσικοί σε μια σειρά νούμερων, παρουσιασμένα για κοινό που κάθεται σε τραπέζια αντί σε σειρές, σε μια παράδοση που η Βαρσοβία έχασε σε μεγάλο βαθμό μετά τα μεσοπολεμικά χρόνια και που το Sabat είναι ένα από τα λίγα θέατρα στην Πολωνία που εξακολουθεί να παρουσιάζει κάθε βράδυ.