założycielka
Małgorzata Potocka w skrócie
Tancerka i choreografka stojąca za Sabatem — od debiutu scenicznego w 1972 roku po teatr, który wciąż nosi jej imię.
Sprawdź dostępność ↗Kilka dat
| Rok | Co się wydarzyło |
|---|---|
| 1972 | Debiut sceniczny w Teatrze Wielkim w Warszawie w „Ecce Homo |
| lata 70. XX wieku | Założyła zespół tańca nowoczesnego Naya-Naya, później przemianowany na grupę baletową Sabat |
| 1994–ok. 1999 | Prowadziła Klub Tango w Warszawie |
| Wczesne lata 2000 | Otworzyła Teatr Sabat przy ulicy Foksal |
Baletowe szkolenie, a potem debiut
Małgorzata Potocka to tancerka i choreografka, wykształcona w Warszawskiej Szkole Baletowej, która odbyła także stypendium w szkole tańca na Broadwayu. Debiutowała na scenie w 1972 roku w Teatrze Wielkim w Warszawie, w spektaklu zatytułowanym Ecce Homo — początek wystarczająco konwencjonalny dla kariery, która później wykroczyła daleko poza konwencjonalny balet.
Naya-Naya i międzynarodowy zespół objazdowy
W latach 70. Potocka założyła Naya-Naya, określany jako jeden z pierwszych zespołów tańca nowoczesnego w Polsce; później został przemianowany na grupę baletową Sabat. Zespół koncertował na całym świecie — Wiedeń, Berlin, Nowy Jork, Las Vegas, Londyn, Bangkok, Rzym i Sztokholm to miasta odnotowane w źródłach — imponujący itinerariusz jak na polski zespół taneczny działający w późnych dekadach zimnej wojny.
Podróż formacyjna
W październiku 1985 roku Potocka znajdowała się na pokładzie statku wycieczkowego MS Achille Lauro podczas jego porwania przez bojowników — wydarzenie samo w sobie dobrze udokumentowane, a przez nią samą opisywane jako formacyjne. Wspominamy o nim tutaj wyłącznie dlatego, że jest to niezależnie weryfikowalna historia, a nie szczegół, który dramatyzujemy.
Klub Tango, przed teatrem
Zanim otworzyła własny teatr, Potocka założyła i przez około pięć lat prowadziła w Warszawie Klub Tango — miejsce odrębne od Sabatu, ale kolejny krok na tej samej drodze od artystki estradowej do właścicielki sceny.
Otwarcie Sabatu
Potocka otworzyła Teatr Sabat na początku lat 2000., w dawnej siedzibie Teatru Kameralnego przy ulicy Foksal. (Źródła różnią się co do dokładnego roku — większość podaje 2001, choć rocznicowe materiały samego teatru sugerują, że mógł powstać nieco wcześniej — dlatego celowo nie podajemy jednego roku jako faktu.) Teatr został zbudowany wokół formatu rewii, z którym występowała i z którym jeździła w trasy przez dziesięciolecia, a nie wokół dostosowywania się do istniejącego stylu sceny.
Uznanie od tamtej pory
Potocka została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi oraz medalem Gloria Artis za zasługi dla kultury, among innych wyróżnień, w karierze obejmującej już ponad pięć dekad — od debiutu w 1972 roku po teatr, który wciąż gra co wieczór pod jej nazwą.